رۆلێ هێمایێ هەسپى د ئەزموونا قارەمانیدا د سترانێن دیوانکییێن کرمانجییا سەریدا: سترانێن شاکرۆى وەک نموونە

القرآن الكريم. سورة العاديات

اوستا (1384). اوستا. ترجمۀ جلیل دوستخواه. تهران: مروارید.

أ‌- ب زمانێ کوردى:

Güneş, Ömer and Şahin, İbrahim (2021). Dengbêj Şakiro: Antolojiya Dengbêjan 2nd ed. Istanbul: Nubihar.

ب‌- ب زمانێ عەرەبى:

البخاري، محمد بن إسماعيل (1422هـ). صحيح البخاري. تحقيق: محمد زهير بن ناصر الناصر. الرياض: دار طوق النجاة

شريم، إيمان زهير حسين (2013). «صورة الخيل في شعر أبي تمام والمتنبي: دراسة مقارنة». ڕسالة ماجستير، كلية الدراسات العليا، جامعة النجاح الوطنية، نابلس، فلسطين.

عباس‌اوغلو، محمد (2024). «صورة الخيل بين سورة العاديات ومعلقة امرئ القيس: دراسة سيميائية مقارنة». Şarkiyat Mecmuası – Journal of Oriental Studies، ص222-205.

ج- ب زمانێ فارسی:

پیرزادنیا، مینا؛ آهیخته، فرشته و آهیخته، طاهره (2018). «نگاه تطبیقی به جایگاه اسب در حماسهٔ شاهنامه و دیوان حماسی عنتره». نشریهٔ ادبیات تطبیقی، سال نهم، شماره 17، پاییز و زمستان، صص1-19

توسلی، علی و ڕضایی دشتارژنه، محمود (1400). «بررسی بن‌مایهٔ اسبدزدی و پیوند آن با باران و باروری در ادب حماسی». پژوهشنامهٔ ادب حماسی، 17(1)، صص145-123.

رسمی، عاتکه (1391). «از اسب بالدار افلاگون تا طوطی جان مولانا». زبان و ادب فارسی (دانشگاه تبریز)، دوره 65، شماره 225، ص65-45.

سجادی، سید محسن (1388). «تحلیل آیین نمایشی اسب چوبی و بررسی منشأ آن». دوماهنامهٔ فرهنگ و ادبیات عامه، سال هفتم، شماره 26، خرداد و تیر، صص100-81.

شریفی، لیلا و ضرغام، ادهم (1393). «سیر تحول تصویر اسب از دوره ماد تا دوره هخامنشی». فصلنامه علمی-پژوهشی نگره، سال هشتم، شماره 28، صص57-41.

قائمی، فرزاد و یاحقی، محمدجعفر (1388). «اسب؛ پرتکرارترین نمادینهٔ جانوری در شاهنامه و نقش آن در تکامل کهن‌الگوی قهرمان». متن‌پژوهی ادبی (زبان و ادب فارسی)، دوره 13، شماره 43، صص36-9.

ماحوزی، مهدی (1377). «اسب در ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی». مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد، شماره 146 (شماره پیاپی 996)، صص 146–167.

مبینى، مهتاب و دادور، ابوالقاسم (1388). جانوران ترکیبی در هنر ایران باستان. تهران: انتشارات دانشگاه الزهراء.

گیرشمن، ڕومن (1377). ایران از آغاز تا اسلام. ترجمه محمد معین. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.

موسوی سیرجانی، سهیلا و ایاز، حمید (1397). «تطبیق مفاهیم نمادین اسب در آثار حماسی، غنایی و عرفانی (با تکیه بر شاهنامهٔ فردوسی، خمسهٔ نظامی و مثنوی مولوی)». فصلنامهٔ تخصصی سبک‌شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، سال یازدهم، شماره چهارم (شماره پیاپی 4)، زمستان، صص272-245.

موسوی، سید مهدی و آریامنش، شاهین (1398). «اسبان ورجاوند؛ تطوّر ارجمندی اسب نزد هندی-ایرانیان، پیش و از پس مهاجرت». تحقیقات تاریخ اجتماعی، بهار و تابستان، دوفصلنامه، دوره 9(1)، صص319-297.

د- ب زمانێ تورکى:

Mantıoğlu, İbrahim (2025). Türk Runik Harfli Metinlerde Renklerin Kullanımı. Dil Araştırmaları, pp37, 257–278.

و- ب زمانێ ئنگلیزى:

Gaunitz, C., Fages, A., Hanghøj, K., Albrechtsen, A., Khan, N., Schubert, M., Seguin-Orlando, A., Owens, I.J., Felkel, S., Bignon-Lau, O., de Barros Damgaard, P., Mittnik, A., Mohaseb, F.A., Davoudi, H., Mashkour, M., Ziegler, R., Bălăşescu, A., Croitor, R., Petersen, B., Gilbert, M.T.P., Pruvost, M., Orlando, L. (2018). ‘Ancient genomes revisit the ancestry of domestic and Przewalski’s horses’. Science, 360(6384), pp. 111–114.

Librado, P. et al. (2021) ‘The origins and spread of domestic horses from the Western Eurasian steppes’, Nature, 598(7882), pp. 634-640.

Outram, A.K., Stear, N.A., Bendrey, R., Olsen, S., Kasparov, A., Zaibert, V., Thorpe, N. and Evershed, R.P., 2009. The earliest horse harnessing and milking. Science, 323(5919), pp.1332–1335.